ပရိတ္နာသူအဂၤါ
ကမၼေစဝ ကိေလသာ
စ၊
အသဒၵဟနာ စာတိေမ။
သေစ အတၱိ
သုဏႏၱမွိ၊
ပရိတၱံ တံ
န ရကၡတိ။
ပရိတ္နာတဲ့သူက
ပရိတ္အေစာင့္အေရွာက္ကို လိုခ်င္တဲ့သူက-
၁။ ကံႀကီးထိုက္ေနတယ္၊
ဥပမာ- မိဘကို သတ္ဖူးတယ္, ရဟႏၱာကို သတ္ဖူးတယ္, အဲဒီလိုေပါ့ေလ ႀကီးက်ယ္တဲ့ ကံႀကီးထုိက္ေနယင္
အဲဒီသူကို ပရိတ္ကမေစာင့္ေရွာက္ဘူး။
၂။ ၿပီးေတာ့-
ပရိတ္နာတဲ့သူက မိစၦာဒိ႒ိအယူ ရွိေနတယ္, အဲဒီလို ျဖစ္ေနျပန္ယင္လဲဘဲ အဲဒီသူကို ပရိတ္က
မေစာင့္ေရွာက္ဘူး။
၃။ တစ္ခါ
ပရိတ္ေတာ့ နာေတာ့နာပါရဲ႕၊ ဒါေပမယ့္ ပရိတ္ကို သိပ္မယုံဘူး၊ အဲဒီလို မယုံလို႔ရွိယင္လဲ
ပရိတ္က အဲဒီသူကို မေစာင့္ေရွာက္ပါဘူး။
[ေဆာင္] ကံ-ကိေလသာ၊
စင္ကြာ လြတ္ကင္း၊ ယုံၾကည္ျခင္း၊ နာလွ်င္း သုံးအဂၤါ။
ပရိတ္႐ြတ္သူအဂၤါ
ပါဠွိကၡရံ
အေနေသတြာ၊
အတၳံ ဇာနိယ
သာဓုကံ။
အႏုဒၵယံ ကရိတြာန၊
ဘေဏ ပရိတၱ
မုတၱမံ။
ပရိတ္႐ြတ္တဲ့
ပုဂၢဳိလ္က-
၁။ ပုဒ္ပါဌ္အကၡရာကို
မွန္မွန္ကန္ကန္ ႐ြတ္တတ္ရမယ္။
၂။ ပရိတ္ရဲ႕
အနက္ အဓိပၸါယ္ကို ေကာင္းေကာင္း နားလည္ရမယ္။
၃။ ပရိတ္နာတဲ့သူအေပၚမွာ
သနားတဲ့ က႐ုဏာစိတ္၊ အက်ဳိးလိုလားတဲ့ ေမတၱာစိတ္၊ အဲဒီလို စိတ္မ်ဳိးထားရမယ္။
[ေဆာင္] ပါဠိမပ်က္၊
အနက္ကို သိ၊ ေမတၱာရွိ၊ ႀတိ႐ြတ္အဂၤါ။
ဒီေတာ့ ပရိတ္႐ြတ္တဲ့
ပုဂၢဳိလ္ဘက္ကလဲ အေၾကာင္း အဂၤါစုံမွ၊ နာတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ဘက္ကလဲ အေၾကာင္း အဂၤါစုံမွ ဒီပရိတ္ေတာ္ဟာ
ဆိုင္ရာ အျပစ္ အႏၱရာယ္ေတြကို ကာကြယ္ၿပီးေတာ့ ေပးႏိုင္မယ္တဲ့။
ဒါေၾကာင့္
ပရိတ္႐ြတ္တဲ့အခါ ႐ြတ္တဲ့ပုဂၢဳိလ္ရဲ႕ အရည္အခ်င္း ပုဒ္ ပါဌ္ အကၡရာ မွန္မွန္ကန္ကန္နဲ႔
အနက္ အဓိပၸါယ္ နားလည္ လို႔၊ တစ္ခါ အနက္ အဓိပၸါယ္ နားလည္တဲ့အျပင္ ေမတၱာနဲ႔ က႐ုဏာနဲ႔ သနားေစာင့္ေရွာက္လို႔
ဒီလို ပုဂၢဳိလ္မ်ဳိး ျဖစ္ရမယ္။
ပရိတ္နာတဲ့အခါ
နာတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ကလဲ မိမိမွာ အျပစ္ႀကီးေတြ မရွိဘူးဆိုယင္ ယုံယုံၾကည္ၾကည္နဲ႔ နာရမယ္၊ အဲဒီလို
ဆိုလို႔ရွိယင္ ဒီပရိတ္ေတာ္က ေဘးရန္အႏၱရာယ္ေတြကို ေစာင့္ေရွာက္ ကာကြယ္ပါတယ္။
၁၃၂၅-ခုႏွစ္၊
ကဆုန္
အရွင္ဇနကာဘိဝံသ
No comments:
Post a Comment