၀နပၸဂုေမၺ ယထ ဖုႆိတေဂၢ၊
ဂိမွာန မာေသ ပဌမသၼႎ ဂိေမွ။
တထူပမံ ဓမၼ၀ရံ အေဒသယိ၊
နိဗၺာနဂါမႎ ပရမံ ဟိတာယ။
ဣဒမၸိ ဗုေဒၶ ရတနံ ပဏီတံ။
ဧေတန သေစၥန သု၀တၳိ ေဟာတု။
ဂိမွာနံ-
အပူျပင္းျပ, ေႏြေလးလတို႔တြင္၊ ပဌမသႎၼဂိေမွ- ေရွးဦးအစ, ေႏြကာလျဖစ္ေသာ၊ မာေသ- ရင္ခတ္ပန္းတုိ႔,
ပြင့္လန္းခါ က်ဴး, လတန္ခူး၌၊ ဖုႆတေဂၢ- ခက္မ ခက္မႊာ, ပြင့္ေဝဆာသျဖင့္, လြန္စြာဆန္းတင့္,
ပင္လုံးကြ်တ္ပြင့္ေသာ အဖ်ားရွိေသာ၊ ဝနပၸဂုေမၺ- ေတာင္ႀကီးၿမိဳင္လယ္, လြန္တင့္တယ္သား,
ပင္ငယ္ ပင္လတ္, အထပ္ထပ္ေလာင္း, သစ္ပင္အေပါင္းသည္ (သ ႆိရီေကာ) ယာထာ- ႐ႊန္း႐ႊန္းအိအိ,
အသေရရွိသကဲ့သုိ႔၊ တထူပမံ- ထို ေတာအုပ္ႀကီးသဖြယ္, တင့္တယ္လွပ, နက္နဲလွစြာ ေသာ၊ နိဗၺာနဂါမႎ-
တစ္ဆယ့္တစ္သီး, မီးအဆူဆူ, အပူခပ္သိမ္း, ေအးၿငိမ္းရာမွာ, ေအးနိဗၺာန္သို႔, ဧကန္ဆက္ဆက္,
ေရာက္ ေစတတ္ေသာ၊ ဓမၼဝရံ- သုံးပုံပိဋကတ္, ငါးရပ္နိကာယ္, ကိုးသြယ္အဂၤါ, ဓမၼကၡႏၶာဟု, ေဒသနာေပါင္း,
ရွစ္ေသာင္းေလး ေထာင္ေသာ တရားေတာ္ျမတ္ကို၊ ပရမံဟိတာယ- ေလာကုတ္ ေလာကီ, ႏွစ္လီတိုးပြား,
အျမတ္ဆုံး စီးပြားအလို႔ငွါ၊ (အမွာကံ ဗုေဒၶါ- ငါတုိ႔ ဆရာ, ျမတ္စြာဘုရားသည္၊) အေဒသယိ-
က႐ုဏာလႈံ႕ေဆာ္, ေ႐ႊဉာဏ္ေတာ္ျဖင့္, ထုတ္ေဖၚက်ဴးသီ၊ ေဟာမိန္႔ ေတာ္မူခဲ့ေလၿပီ၊ ဣဒမၸိဗုေဒၶ-
ေတာအုပ္ႀကီးသဖြယ္, လြန္တင့္တယ္ေအာင္, အသြယ္သြယ္တရား, ေဟာေဖၚၾကားသည့္, ဘု ရားျမတ္စြာ,
ဤကိုးကြယ္ရာသည္လည္း၊ ပဏီတံ- ပုထုဇဥ္အရိယာ, အျဖာျဖာထက္, ကဲသာျမတ္မြန္, တုဖက္လြန္ေသာ၊
ရတနံ- ႐ိုေသေလးျမတ္, ဆည္းကပ္ဖို႔ရာ, ရတနာတစ္ဆူ, ျဖစ္ေတာ္မူပါေပ၏၊ ဧေတန သေစၥန- မွန္ကန္လွစြာ,
ဤဝစီ သစၥာေၾကာင့္၊ (ပါဏိနံ- ေဘးရန္ခပ္သိမ္း, ေအးၿငိမ္းၾကလို, မ်ားလူဗိုလ္တို႔အား၊) သုဝတၳိ-
တင့္တယ္ဖို႔ရန္, အတန္တန္ႏွင့္, ေဘးရန္ခပ္သိမ္း, ေအးၿငိမ္းျခင္းသည္, ေဟာတု- စင္စစ္မသေြ,
ျဖစ္ပါေစသတည္း။
(ဤဂါထာမွာ
ေသာတာပတၱိဖိုလ္တရားအတြက္ ၾကည္ညိဳဖြယ္ ဂါထာျဖစ္သျဖင့္ ဓမၼပဒမွ ဂါထာကို ထည္းသြင္း ေဖၚျပထား ျခင္းျဖစ္ပါသည္။)